Utrechtse Catharijnebak wordt weer singel

Vredenburg-Catharijneknoop

Links de trap bij Vredenburg, in het midden de Catharijneknoop

Als je uit het Utrechtse Centraal Station door Hoog Catharijne naar de stad loopt, dan kijk je in een grote bouwput. Je kunt het bouwen zelfs volgen vanaf zitbanken. Ik weet niet zoveel van Utrecht, maar herinner mij nog dat Hoog Catharijne gebouwd werd, begin jaren zeventig. Het was toen alles Bredero wat de klok sloeg. Dat bedrijf werd geleid door een geharnaste ondernemer: dr. Jan de Vries – ook Jantje Beton genoemd. Een man die nergens aan twijfelde. In de RSV enquête bleek dat hij als president-commissaris ruim had gedeclareerd onder andere voor zijn overtochten per helikopter naar zijn Schotse eiland. Logisch, vond De Vries, hij moest toch de vergaderingen voorzitten. Bredero heeft heel veel beton gestort in Hoog Catharijne; dat vonden de bestuurders van de stad en de architecten toen ook mooi.

9-rijbanen Zicht op de Catharijnesingel naar het noorden

Behalve kantoren en winkels kwamen er ook veel lelijke parkeergarages. En een grote betonnen bak op de plaats van de Catharijnesingel – eerder nog een gracht – waar het verkeer doorheen kon razen. Zoveel lelijkheid had ik nog nooit bij elkaar gezien. Ik was dus benieuwd, toen ik uit de ramen van Hoog Catharijne neerkeek op die bouwput: wat gaan ze nu weer doen?

Hoek Catharijnesingel-Weerdsingel W.Z. (kijkrichting Daalsetunnel)

Paardenveld naar het westen

Ik lees in het Definitief Ruimtelijk Ontwerp, het DRO 2009, van de gemeente Utrecht: De oorspronkelijke open waterverbinding wordt hersteld door de singelgracht opnieuw uit te graven. De aangrenzende openbare ruimte wordt heringericht en verschillende omliggende gebouwen ondergaan een grondige vernieuwing. Er ontstaat weer een ruimte, die uitnodigt om naar toe te gaan en te verblijven.

Dat zou dus mooi kunnen worden. Wel druk en vol, je zit natuurlijk middenin een grote stad, dicht bij het station, maar water en groen kunnen veel verbeteren.

Paardenveld

Paardenveld naar het oosten

paardenveld

Catharijnesingel, hoek Paardenveld

Ik loop eerst naar de noordkant, het Paardenveld, en zie daar een oude gracht, de Weerdsingel, met groene kanten. Het is er rustig, een oudere heer kijkt naar de overkant. Verbazingwekkend, want dit is vlakbij een druk verkeersknooppunt. Op de afbeelding ernaast zie je hoe die Weerdsingel gaat aansluiten op de Catharijnesingel. Nu nog een zandvlakte, maar straks zal het er, volgens de plaatjes helemaal groen zijn. Ik kan het haast niet geloven.

De BAM aan het werk

De BAM aan het werk

Hemelse Theepot

Hemelse Theepot

Terug naar Hoog Catharijne. Ik zie rustieke lantaarns en hekjes langs de toekomstige gracht. Op de achtergrond het werk van de failliete firma Beton. In de lucht voeren de kranen van de BAM een rituele dans op. Terwijl ik kijk, zie ik een BAMmer vanuit zijn lift omhoog klauteren. Stoere lui, die bouwvakkers. Ik zie ook een theepot op het dak van de Traverse. Het is, volgens de site http://cu2030.nl, een kunstwerk van Lily van der Stokker, getiteld ‘Celestial Teapot’. In mijn Engelse woordenboek vind ik dat ‘Celestial’ hemels betekent. Ik snap het. Verder lees ik dat zij hiermee het intieme, alledaagse leven verheerlijkt tussen al het bouwgeweld van het Stationsgebied en de snelle commerciële wereld.

Staatsspoorgebouw

Staatsspoorgebouw

Monument voor het Gevallen Spoorwegpersoneel

Voor het Gevallen Spoorwegpersoneel

Aan de zuidkant van het gebied kom ik in het groen van het Bolwerk en het Moreelsepark. Daar gaat de nieuwe gracht aansluiten op de bestaande singel. Hoe is het mogelijk, zo dichtbij de drukte en dan zoveel moois? Rechts het gebouw van de Staatsspoorwegen uit 1895. Daarnaast De Inktpot, ook voor de Spoorwegen gebouwd, maar later, in 1918-1921. Nu zit Prorail erin. Op de hoek staat het monument ter herinnering aan de spoorwegstaking. Die werd door de regering vanuit Londen uitgeroepen op 17 september 1944, het begin van de Slag om Arnhem.

NS hoofdgebouw gezien vanaf Moreelsepark

Moreelsepark en NS hoofdgebouw

Gertrudiskathedraal aan het Willemsplantsoen

Gertrudiskathedraal

Vanuit het park kijk je op de poort die de beide gebouwen verbindt met daarachter, precies in de as, een nieuwe kantoortoren van NS. Aan de andere kant ligt het Willemspark met begintwintigste-eeuwse huizen. Daar staat ook de oudkatholieke Gertrudiskathedraal. De kerk was open, ik ben er even in geweest, maar niet oudkatholiek geworden.

Geertebolwerk

Geertebolwerk

Catharijnesingel zuidwaarts, bij viaducten Moreelsepark

Opslag bij Moreelsepark

Teruglopend kom ik weer bij de Catharijnebak en het oude Moreelseparkviaduct. Nu fungeert het als bouwopslag. Ik sla linksaf naar het Stationsplein en zie nog een keer hoe onze stoere bouwvakkers vechten met het beton van Bredero. Het is kapot te krijgen, maar het kost moeite en tijd. Maar daarna hebben we dan ook ‘een ruimte, die uitnodigt om naar toe te gaan en te verblijven’. Ik ben benieuwd of het beter wordt dan wat ons in de jaren zeventig werd voorgespiegeld.

Stationsplein

Over Ton Burgers

Civiel ingenieur, gespecialiseerd in waterbouwkunde. Interesse in architectuur en geschiedenis. Ik schreef enkele boeken, waaronder Nederlands Grote Rivieren, Sporen naar Arnhem Centraal, Het Nieuwe Utrecht Centraal en de Watermonumenten van Arnhem.
Dit bericht werd geplaatst in Wandelen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s